Mag een werkgever in een sociaal plan de ontslagvergoeding maximeren tot het inkomen dat een werknemer tot de AOW-leeftijd zou hebben verdiend? Het gerechtshof beantwoordt die vraag bevestigend. Hoewel sprake is van direct onderscheid naar leeftijd, is dat onderscheid volgens het hof objectief gerechtvaardigd.
Waar ging deze zaak over?
Een werknemer werkte al lange tijd bij een bank. Door een reorganisatie verviel zijn functie. De werkgever bood hem een vaststellingsovereenkomst aan die was gebaseerd op een sociaal plan.
In dat sociaal plan stond dat de ontslagvergoeding werd berekend volgens de oude kantonrechtersformule, maar met een belangrijke beperking: de vergoeding mocht niet hoger zijn dan het inkomen dat de werknemer zou hebben verdiend als hij tot zijn AOW-leeftijd was blijven werken.
De werknemer tekende de overeenkomst, maar vond achteraf dat deze zogenoemde aftopping oneerlijk was. Volgens hem was sprake van verboden leeftijdsdiscriminatie, omdat zijn pensioenleeftijd hoger lag dan zijn AOW-leeftijd en hij daardoor inkomen en pensioenopbouw misliep.
Wat vond het hof?
Het hof stelt vast dat de aftoppingsregeling inderdaad een direct onderscheid naar leeftijd maakt. Alleen werknemers die de AOW-leeftijd bereiken, krijgen met de maximering te maken.
Dat betekent echter niet automatisch dat de regeling verboden is. Leeftijdsonderscheid is toegestaan als:
- er een legitiem doel is, en
- de maatregel passend en noodzakelijk is om dat doel te bereiken.
Legitiem doel
Volgens het hof heeft het sociaal plan een begrijpelijk en toegestaan doel: het verzachten van de gevolgen van een reorganisatie en het eerlijk verdelen van de beschikbare middelen onder alle getroffen werknemers.
Daarbij mag een werkgever voorkomen dat een groot deel van het budget naar werknemers gaat die al bijna de AOW-leeftijd hebben bereikt, terwijl jongere werknemers langer zonder inkomen kunnen komen te zitten.
Passend en niet te vergaand
Het hof vindt de aftopping tot de AOW-leeftijd niet onredelijk en niet te vergaand. Daarbij weegt mee dat:
- een arbeidsovereenkomst wettelijk mag eindigen bij het bereiken van de AOW-leeftijd;
- de werknemer vanaf dat moment recht heeft op AOW en vaak ook pensioen;
- de ontslagvergoeding hoger was dan de wettelijke transitievergoeding;
- het sociaal plan bestond uit een samenhangend pakket van maatregelen, zoals een opzegtermijn, vrijstelling van werk, outplacement en een tekenbonus.
Alles bij elkaar genomen vond het hof niet dat oudere werknemers door deze regeling onevenredig hard werden geraakt.
Conclusie
De aftopping van de ontslagvergoeding tot de AOW-leeftijd is volgens het hof toegestaan. Het leeftijdsonderscheid is objectief gerechtvaardigd, omdat het doel legitiem is en de maatregel niet verder gaat dan nodig. De werknemer kreeg daarom geen extra ontslagvergoeding.
Onze interpretatie en het belang van juridisch advies
Dit artikel bevat onze eigen interpretatie van de uitspraak en is bedoeld ter informatie. Elke situatie is anders (bijvoorbeeld: wat is er precies gezegd, wat staat er op papier, welke cijfers waren er, en hoe is de deal tot stand gekomen). Juridisch advies is daarom essentieel voordat u een vaststellingsovereenkomst tekent of probeert die aan te vechten.
Neem contact op met Van Leeuwen & Bos Juridisch Advies
Wilt u weten of u een vaststellingsovereenkomst kunt aanvechten, of hoe u bij onderhandelingen het risico op verkeerde informatie beperkt? Neem gerust contact met ons op voor kosteloos en vrijblijvend juridisch advies. U kunt ons bereiken via het online contactformulier, telefonisch, per e-mail of via chat.
Ook buiten kantooruren zijn wij bereikbaar. In de meeste gevallen kunnen de kosten van juridische bijstand worden verhaald op de werkgever.

