In deze zaak raakte een werknemer na het begin van de coronaperiode ziek, terwijl de werkgever aandrong op vervangend werk en later herhaaldelijk een vaststellingsovereenkomst stuurde. De werknemer vond dat de werkgever haar onder druk zette en de re-integratie niet netjes regelde. De rechter gaf de werknemer deels gelijk: de arbeidsovereenkomst werd beëindigd op verzoek van de werknemer en de werkgever moest een transitievergoeding én een extra vergoeding betalen, omdat de werkgever na de ziekmelding ernstig tekort was geschoten.
Hieronder beschrijven wij de feiten zoals die uit de beschikking volgen en geven wij onze eigen duiding. Waar wij uitleg geven over de betekenis van de overwegingen, betreft dit onze interpretatie van de uitspraak en geen vaststaand oordeel voor andere situaties.
Praktische tip: in een ziekteperiode is duidelijke, rustige communicatie cruciaal. Een harde toon of rommelige begeleiding kan later meewegen in een procedure.
Kerngegevens van de uitspraak
- ECLI: ECLI:NL:RBGEL:2021:7057
- Instantie: Rechtbank Gelderland (kantonrechter), zittingsplaats Arnhem
- Rechtsgebied: arbeidsrecht
- Type procedure: beschikking
- Datum uitspraak: 5 november 2021
- Datum publicatie: 31 december 2021
- Zaaknummer: 9364972
- Onderwerp: ontbinding op verzoek werknemer, transitievergoeding en extra vergoeding door ernstig verwijtbaar handelen werkgever
In één oogopslag
- De werknemer werkte al lange tijd bij de werkgever (sinds 2002) als chauffeur in de zorg, parttime.
- Door de coronamaatregelen viel het normale werk (tijdelijk) weg.
- De werknemer kreeg een mail om zich te melden voor vervangend werk, maar vond dat onduidelijk en voelde zich onveilig.
- Na die periode volgden (meerdere) ziekmeldingen en re-integratiepogingen.
- Er waren problemen met communicatie en het delen van informatie over de re-integratie.
- De werkgever stuurde meerdere keren een voorstel voor een vaststellingsovereenkomst, maar er kwam geen akkoord.
- Uiteindelijk vroeg de werknemer de rechter om het dienstverband te beëindigen.
- De rechter kende een transitievergoeding toe én een extra vergoeding, omdat de werkgever na de ziekmelding ernstig fouten had gemaakt.
Wat speelde er precies?
Toen in 2020 door de lockdown het gebruikelijke werk wegviel, kreeg de werknemer een oproep per e-mail om zich te melden voor vervangende werkzaamheden. De werknemer vond de mail vaag en maakte zich zorgen over contactmomenten en risico’s. Kort daarna meldde zij zich ziek.
In de periode daarna probeerden partijen te werken aan re-integratie, met adviezen van de bedrijfsarts. Dat verliep moeizaam. De werknemer viel meerdere keren uit, en er ontstond spanning over de manier waarop de werkgever met haar communiceerde en hoe de re-integratie werd georganiseerd.
De werknemer vroeg ook het UWV om een oordeel. Het UWV zei onder meer dat de werknemer op dat moment haar eigen werk niet volledig kon doen, en dat de werkgever in grote lijnen de stappen had gevolgd. Het UWV merkte wel op dat mediation eerder had gekund, maar vond niet dat daardoor toen al kansen waren gemist.
Later kwam er alsnog mediation, maar dat loste de verhouding niet op. Uiteindelijk vroeg de werknemer de rechter om ontbinding van de arbeidsovereenkomst en om vergoedingen.
De kernvraag
De belangrijkste vraag was: heeft de werkgever na de ziekmelding zó onzorgvuldig gehandeld dat dit ‘ernstig’ aan de werkgever te verwijten is? Alleen dan kon de werknemer bij een verzoek van de werknemer zelf recht hebben op een transitievergoeding en een extra vergoeding.
Hoe oordeelde de rechter?
1) Het contract wordt beëindigd
De werkgever verzette zich niet tegen beëindiging. Omdat het om een verzoek van de werknemer ging en de verhouding duidelijk niet meer goed was, beëindigde de rechter het dienstverband.
De einddatum werd vastgesteld op 1 januari 2022.
2) Transitievergoeding: ja
De rechter vond dat de werkgever na de ziekmelding ernstig tekort was geschoten. Daardoor kreeg de werknemer recht op de transitievergoeding.
De transitievergoeding werd vastgesteld op € 10.019,93 bruto.
3) Extra vergoeding: ja, maar lager dan gevraagd
De werknemer vroeg een hoge extra vergoeding (tot aan de AOW-leeftijd). De rechter vond dat niet realistisch, onder andere omdat de werknemer al lang ziek was, de klachten niet alleen door het werk kwamen, en er al een traject liep gericht op werk buiten de eigen functie.
Wel kende de rechter een extra vergoeding toe, vooral vanwege de gang van zaken na de ziekmelding. De rechter vond onder meer belangrijk:
- de harde en weinig professionele toon in een e-mail kort na de eerste ziekmelding;
- dat het niet aan de werkgever is om te bepalen of iemand ziek is (dat is aan de bedrijfsarts);
- dat de communicatie over re-integratie en documenten niet goed liep, terwijl de werkgever wist dat de werknemer geen toegang had tot de digitale omgeving;
- dat het dreigen met een loonstop (ook al werd die later niet echt doorgezet) extra druk gaf.
De extra vergoeding werd vastgesteld op € 4.500 bruto.
4) Eindafrekening: ja
De werkgever moet een correcte eindafrekening maken en uitbetalen (zoals vakantietoeslag en niet-opgenomen vakantiedagen).
5) Concurrentie-/relatiebeding: verzoek afgewezen
De werknemer vroeg ook om ‘ontheffing’ van een eventueel relatie- of concurrentiebeding. De rechter wees dat af, omdat niet duidelijk was dat zo’n beding überhaupt bestond.
6) Proceskosten
De werkgever moest de proceskosten van de werknemer betalen (in deze uitspraak begroot op € 85 en € 747 salaris gemachtigde).
Wat leert deze uitspraak?
- Een werkgever moet in een ziekteperiode zorgvuldig communiceren: toon en timing kunnen zwaar meewegen.
- Als een werknemer geen toegang heeft tot systemen of documenten, moet de werkgever actief zorgen dat informatie wél goed aankomt.
- Een loonstop aankondigen kan al druk opleveren, ook als die uiteindelijk niet wordt uitgevoerd.
- Een werknemer die zelf om beëindiging vraagt, krijgt alleen een transitievergoeding en extra vergoeding als het ernstig aan de werkgever te wijten is.
Onze duiding
De kern van deze zaak is niet één losse fout, maar een optelsom: harde communicatie in het begin, rommelige informatievoorziening tijdens ziekte en re-integratie, en het opvoeren van druk. Dat alles maakte dat de rechter sprak van ernstig verwijtbaar handelen. Tegelijk zie je dat de rechter bij de hoogte van de extra vergoeding heel concreet kijkt naar wat waarschijnlijk zou zijn gebeurd als het dienstverband was doorgegaan (en dus niet automatisch meegaat in een bedrag tot pensioen).
Bron
Rechtspraak.nl – ECLI:NL:RBGEL:2021:7057
Neem contact op met Van Leeuwen & Bos Juridisch Advies
Twijfelt u of een werkgever in een ziekte- of re-integratieperiode te ver gaat, of wilt u weten waar u aan toe bent bij een vaststellingsovereenkomst of ontbinding? Neem gerust contact met ons op voor kosteloos en vrijblijvend juridisch advies. U kunt ons bereiken via het online contactformulier. U kunt ons ook bereiken telefonisch, per e-mail of via chat.
Ook buiten kantooruren zijn wij bereikbaar. In ongeveer 95 procent van de gevallen kunnen de kosten van juridische bijstand worden verhaald op de werkgever.

