Deze uitspraak is relevant voor werknemers die na een (getekende) vaststellingsovereenkomst toch ineens op staande voet worden ontslagen. De rechter laat zien dat zo’n ontslag vaak niet zomaar standhoudt, maar ook dat een billijke vergoeding laag kan uitvallen als u zelf niet ‘zuiver’ heeft gehandeld.
In deze zaak had een werknemer al een VSO getekend over het einde van het dienstverband. Kort daarna besloot de werkgever de VSO ‘teniet te doen’ en gaf ontslag op staande voet. De werknemer ging naar de rechter en vroeg vergoedingen, waaronder een hoge billijke vergoeding. De rechter gaf haar op belangrijke punten gelijk, maar matigde de billijke vergoeding sterk.
Kerngegevens van de uitspraak
- ECLI: ECLI:NL:RBNNE:2016:1633
- Instantie: Rechtbank Noord-Nederland (kantonrechter)
- Locatie: Assen
- Datum uitspraak: 6 april 2016
- Datum publicatie: 8 april 2016
- Zaaknummer(s): 4736851 AR VERZ 16-4 en 4739916 AR VERZ 16-10
- Rechtsgebied: arbeidsrecht (civiel)
- Onderwerp: VSO, ontslag op staande voet, transitievergoeding, billijke vergoeding
In één oogopslag
- Werknemer werkte circa 20 jaar bij een klein kantoor en deed (ook) administratie/boekingen.
- Er speelde een conflict tussen twee (voormalige) directeuren/eigenaren.
- In november 2015 tekenden partijen een VSO: einde dienstverband per 24 december 2015.
- Op 8 december 2015 volgde alsnog ontslag op staande voet.
- Rechter: ontslag op staande voet is niet rechtsgeldig.
- Werkgever moet o.a. opzegtermijnvergoeding/loon, transitievergoeding en eindafrekening betalen.
- Billijke vergoeding: slechts € 500.
Wat speelde er?
De werknemer werkte al sinds 1995 bij de werkgever, laatstelijk als office manager. Binnen de organisatie werden privé-uitgaven van de directie (in meer of mindere mate) via de zakelijke rekening betaald. Toen er ruzie ontstond tussen de (voormalige) directeuren en één directeur vertrok, kreeg de werknemer een VSO aangeboden om het dienstverband later dat jaar te beëindigen. Die VSO werd door beide partijen getekend.
Een paar weken later werd de werknemer toch op staande voet ontslagen. In de ontslagbrief stond dat zij zelfstandig privé-uitgaven als zakelijke kosten had geboekt en niet eerlijk was geweest over haar rol. De werkgever vond dat een dringende reden en verklaarde ook dat de VSO daarmee “teniet” werd gedaan.
Wat moest de rechter beoordelen?
- Was het ontslag op staande voet rechtsgeldig (dringende reden én onverwijld)?
- Zo niet: welke vergoedingen zijn dan verschuldigd (opzegtermijnvergoeding/loon, transitievergoeding, billijke vergoeding, eindafrekening)?
Hoe oordeelde de rechter?
Het ontslag op staande voet hield geen stand.
De kantonrechter vond allereerst dat niet was voldaan aan de eis van “onverwijld” ontslag. Uit stukken bleek dat er al eerder (via de accountant) met de werknemer was gesproken over de wijze van boeken en dat de werkgever dus eerder zicht had op wat er speelde. Dan moet een werkgever snel en zorgvuldig handelen. Dat gebeurde hier niet op een manier die past bij ontslag op staande voet.
Daarnaast keek de rechter kritisch naar de inhoud van de ontslagreden. De werkgever baseerde het ontslag vooral op één e-mail waarin de werknemer uitlegde hoe zij kosten had geboekt. Volgens de rechter bleek daaruit niet overtuigend dat zij volledig op eigen initiatief handelde; het leek juist te gaan om handelen in opdracht of in ieder geval met betrokkenheid van de directeur. Ook was in de ontslagbrief onvoldoende concreet gemaakt welke andere gedragingen precies werden verweten. Bij ontslag op staande voet moet voor de werknemer meteen duidelijk zijn wat hem/haar precies wordt verweten.
Welke vergoedingen kreeg de werknemer?
- Vergoeding wegens onregelmatige opzegging + achterstallig loon: € 15.646,50 bruto (met wettelijke rente).
- Transitievergoeding: € 26.860,00 bruto (met wettelijke rente).
- Billijke vergoeding: € 500,00 (met wettelijke rente vanaf 14 dagen na betekening).
- Eindafrekening: o.a. uitbetaling van openstaande vakantiedagen, met wettelijke verhoging (gemaximeerd tot 10%).
- Proceskosten: werkgever moest € 971,00 betalen.
Waarom was de billijke vergoeding zo laag?
De rechter vond het ontslag onterecht, maar zag ook dat de werknemer wel had meegewerkt aan onjuiste boekingen.
De kantonrechter woog mee dat de werknemer privé-uitgaven van een directeur als zakelijke kosten had verwerkt. Dat paste misschien in de ‘cultuur’ binnen het bedrijf, maar het bleef onjuist. Omdat de werknemer dus niet volledig schoon schip had, vond de rechter een hoge billijke vergoeding niet passend. Ook speelde mee dat de werknemer via deze procedure toch al een veel hogere transitievergoeding kreeg dan in de VSO was afgesproken.
Wat leert deze uitspraak?
- Ook als u een VSO heeft getekend, kan een werkgever niet zomaar “daar overheen” met ontslag op staande voet.
- Ontslag op staande voet moet snel (onverwijld) en heel concreet worden gegeven.
- Als het ontslag sneuvelt, kan u recht hebben op meerdere vergoedingen.
- Maar: als u zelf aantoonbaar verkeerd heeft gehandeld, kan de billijke vergoeding laag uitvallen.
Wat betekent dit voor u?
Wordt u na een VSO alsnog onder druk gezet met ontslag op staande voet? Dan is het belangrijk om snel juridisch advies te vragen. Tegelijk laat deze uitspraak zien dat uw eigen rol en handelen ook zwaar kan meewegen bij de hoogte van een eventuele billijke vergoeding.
Neem contact op voor advies
Twijfelt u over een vaststellingsovereenkomst of is er sprake van dreiging met ontslag op staande voet?
Het eerste adviesgesprek is kosteloos en vrijblijvend. U spreekt direct met een arbeidsrechtjurist.
Neem contact op via het online contactformulier. U kunt zelf een contactmoment kiezen, ook buiten kantooruren. Contact opnemen kan ook telefonisch, per e-mail of via chat.
Deze uitspraak is gepseudonimiseerd. In dit artikel zijn geen namen van betrokkenen genoemd.
Bron
Rechtspraak.nl – ECLI:NL:RBNNE:2016:1633


