Een gemeente moest de WW-uitkering van een oud-medewerker betalen (eigenrisicodrager) en stapte daarom naar de rechter. De gemeente vond dat de werknemer ‘zelf ontslag had genomen’ en dus geen WW mocht krijgen. De rechtbank ging daar niet in mee: het UWV mocht de WW toekennen, omdat niet duidelijk was wie het initiatief nam én er geen sprake was van een dringende reden.
Hieronder leggen we uit wat er speelde en wat u hieraan kunt hebben, in begrijpelijke taal.
Kerngegevens van de uitspraak
- ECLI: ECLI:NL:RBGEL:2022:6570
- Instantie: Rechtbank Gelderland (Zutphen)
- Datum uitspraak: 28 november 2022
- Datum publicatie: 30 november 2022
- Zaaknummer: ZUT 21/1072
- Onderwerp: WW, verwijtbare werkloosheid, vertrekregeling/vaststellingsovereenkomst, overheidswerkgever (eigenrisicodrager)
Wat was er aan de hand?
De werknemer werkte al jarenlang bij de gemeente. Zij viel uit door ziekte en zat in een re-integratietraject. In 2018 maakten werknemer en gemeente afspraken in een ‘vertrekregeling’ (vaststellingsovereenkomst): de werknemer zou deels aangepast werk doen en per 1 november 2020 zou het dienstverband eindigen (in de stukken stond als ontslaggrond “ontslag op eigen verzoek”).
Toen het dienstverband eindigde, vroeg de werknemer WW aan. Het UWV kende WW toe. De gemeente was eigenrisicodrager, waardoor de WW-kosten bij de gemeente terecht kwamen. Daarom vocht de gemeente de WW-toekenning aan.
Wat vond de gemeente (werkgever)?
De gemeente zei: dit is in feite ‘ontslag op eigen verzoek’. En als je zelf stopt, ben je verwijtbaar werkloos en hoort er geen WW te zijn. Volgens de gemeente maakte het niet uit dat de ambtenarenregels per 1 januari 2020 veranderden (Wnra); de afspraak bleef volgens haar hetzelfde: werknemer stopte zelf.
Wat vond het UWV?
Het UWV zei: kijk niet alleen naar de formele ontslagroute of het label “ontslag op eigen verzoek”, maar naar de feiten en omstandigheden die tot de werkloosheid hebben geleid. En als na onderzoek onduidelijk blijft wie het initiatief nam (werkgever of werknemer), dan gaat het UWV er volgens zijn eigen beleidsregels van uit dat het initiatief bij de werkgever lag.
Wat vond de werknemer?
De werknemer stelde dat de beëindiging feitelijk op initiatief van de gemeente tot stand was gekomen en dat zij het voorstel vooral heeft geaccepteerd om haar gezondheid niet verder te schaden. Ook wees zij erop dat in de vertrekregeling niet stond dat zij geen WW mocht aanvragen.
Wat besliste de rechtbank?
1) Wie nam het initiatief? Onvoldoende duidelijk → voordeel werknemer
De rechtbank stelde vast dat partijen van mening verschilden over wie het initiatief nam om te stoppen. Als dat na onderzoek onduidelijk blijft, moet het UWV volgens zijn beleidsregels uitgaan van initiatief werkgever. De rechtbank vond dat het UWV dat terecht had gedaan.
2) Niet de ontslagroute, maar de reden is bepalend
De gemeente focuste op de ‘route’ (ontslag op eigen verzoek). Maar de rechtbank benadrukte: in de WW gaat het om de reden voor de werkloosheid. Alleen uit de formele ontslaggrond mag je niet automatisch afleiden dat iemand verwijtbaar werkloos is (of juist niet).
3) Alleen nog de vraag: was er een dringende reden?
Omdat het initiatief niet bij de werknemer werd gelegd, hoefde de rechtbank niet te toetsen of de werknemer ‘zelf’ had opgezegd (WW artikel 24 lid 2 sub b). Dan blijft over: is er een dringende reden (zoals bij ontslag op staande voet) én is de werknemer daarvan verwijtbaar (WW artikel 24 lid 2 sub a)?
De rechtbank zei: daar is niets van gebleken. De gemeente stelde ook niet dat er een dringende reden was. Bovendien stonden er in de afspraken juist signalen dat de werknemer geen verwijt te maken viel. Daarom mocht het UWV de WW-uitkering toekennen.
Wat betekent dit voor u?
- Niet het ‘label’ in de afspraken is beslissend: “ontslag op eigen verzoek” betekent niet automatisch dat er geen WW kan zijn.
- Onzeker initiatief = vaak voordeel werknemer: als na onderzoek onduidelijk blijft wie het initiatief nam, hanteert UWV als hoofdregel: initiatief werkgever.
- Dringende reden is zwaar: zonder duidelijke feiten voor een dringende reden (en verwijtbaarheid) is het lastig om WW te blokkeren.
Onze duiding en het belang van advies
De bovenstaande uitleg bevat onze interpretatie van deze uitspraak en de overwegingen van de rechter. Andere zaken kunnen op belangrijke punten verschillen, bijvoorbeeld door de tekst van de vertrekregeling/vaststellingsovereenkomst, de medische context, het dossier over re-integratie en de communicatie tussen partijen.
Elke zaak is anders door de context. Daarom is het verstandig om bij een vaststellingsovereenkomst (zeker als WW een rol kan spelen) juridisch advies in te winnen dat past bij uw situatie.
Bron
Rechtspraak.nl – ECLI:NL:RBGEL:2022:6570
Neem contact op met Van Leeuwen & Bos Juridisch Advies
Wilt u weten wat een vertrekregeling of vaststellingsovereenkomst betekent voor uw WW? Neem gerust contact met ons op voor een kosteloos en vrijblijvend advies.
Ga direct naar het contactformulier
U kunt ons ook bereiken telefonisch, per e-mail of via chat. Ook buiten kantooruren zijn wij bereikbaar. In ongeveer 95 procent van de gevallen kunnen de kosten van juridische bijstand worden verhaald op de werkgever.


